Regie: Tom Fassaert
Cast: Emilienne Driesen
Genre: Documentaire
Jaar: 2011

Aangezien het Vlaamse spookdorpje vlak bij mijn eigen woonplaats ligt, was ik erg benieuwd naar de documentaire De Engel Van Doel en mijn verwachtingen werden volledig waargemaakt.

Ingeklemd tussen de Antwerpse containerhaven en een kerncentrale ligt het dorpje Doel. Een dorp dat decennia lang in de weg lag van de megalomane uitbreidingsplannen van Antwerpen, maar nu definitief plaats moet maken. Terwijl Doel een langzame dood sterft probeert de bejaarde Emilienne de schijn van een normaal leven in stand te houden. Aan haar keukentafel zien we het dorpse leven onverstoorbaar doorgaan. Maar als haar hartsvriendinnen vertrekken, de dorpspastoor sterft en de afbraak begint, lijkt er geen houden meer aan. Alles wijst erop dat ook Emilienne haar dorp zal moeten loslaten.

Het Vlaamse dorpje Doel ligt aan de kust van de Schelde en bevindt zich daarmee precies op de route naar Antwerpen. In de jaren zestig werd het dorp opgeschrikt toen de regering besloot dat Doel zou moeten verdwijnen om de Antwerpse haven uit te breiden. Een decennium later werd er tevens een kerncentrale opgestart. De bewoners wilden niet langer vechten tegen deze overmacht en langzaam liep Doel dan ook leeg. Hxe9xe9l Doel? Nee, een klein gezelschap bleef dapper weerstand bieden aan de overheersers…

Tom Fassaert studeerde in 2006 af met een korte documentaire over dit unieke dorpje en blijkbaar hield het onderwerp hem ook daarna bezig, want zijn eerste lange documentaire gaat eveneens over Doel. Of beter gezegd; de weinige mensen die nog in Doel (proberen te) leven. Want het mag duidelijk zijn dat Doel ten tijde van de opnames al was vergaan tot een spookdorp, waar bijna niemand meer woont. Maar juist de overblijvers zijn markante figuren en zij hebben de interessantste verhalen te vertellen.

De in sfeervol zwart-wit en op 16mm geschoten docu verbindt zich hierbij vooral aan Emilienne, een wat dwarse bejaarde vrouw die weigert te vertrekken zonder strijd. Zij heeft haar leven opgebouwd in Doel en hoewel haar man inmiddels overleden is (en niet onbelangrijk: in het dorp begraven is) en de kinderen het huis uit zijn, kan zij het verleden niet loslaten. Terwijl om haar heen alles verandert, probeert zij vast te houden aan haar eigen normen en waarden. Hoewel zij in het begin vertelt ooit een engel te hebben gezien, mag Emilienne wat mij betreft zelf tot De Engel Van Doel gedoopt worden.

Aan haar keukentafel zien we hoe de laatste bewoners van Doel hun dagen doorbrengen. Zij ontvangt er de postbode die eigenlijk niet zo lang kan blijven hangen, de filmmaker die er zijn prangende vragen stelt en dorpspastoor Verstraete wiens verhaal eveneens een belangrijke rol speelt. Ook hij is namelijk niet van plan te vertrekken, maar zijn ziekte haalt hem helaas in. Het is onvermijdelijk, want zelfs in het stervende Doel gaat het leven gewoon door.

Conclusie: Tom Fassaert heeft een intrigerende documentaire gemaakt, die er prachtig uitziet in sfeervol zwart-wit. Toch is het hoofdpersoon Emilienne die het document zo interessant maakt. Haar volharding in de niet te winnen strijd voor haar grondrechten zijn inspirerend, al is zij soms wat dwars in haar redenering. De Engel Van Doel is een hartverwarmend portret van vergankelijkheid in al zijn vormen.

Score: 7.7

Wist je dat: Doel voor het eerst genoemd wordt in geschriften uit 1267, toen nog als De Doolen?

Regie: Wai-keung Lau
Cast: Donnie Yen, Qi Shu, Anthony Wong Chau-Sang, Ryu Kohata, Karl Dominik, Siyan Huo, Jiajia Chen, Bo Huang
Genre: Martial Arts
Jaar: 2010

Met het stijlvolle Legend Of The Fist: The Return Of Chen Zhen weet Donnie Yen wederom te bewijzen dat hij nog altijd xe9xe9n van de beste actiehelden van de oude garde is.

Shanghai 1925: de Japanse bezetters heersen met harde hand over het noordelijke district van deze levendige wereldstad om in het diepste geheim een aanstaande invasie voor te bereiden. Daar bevindt zich de glamoureuze nachtclub Casablanca, een trefpunt van Chinese triaden, hoge Japanse officieren en internationale spionnen. Daar is ook kungfu vechter Chen Zhen aanwezig, die incognito naar zijn thuisstad is teruggekeerd. Jaren geleden nam hij wraak op de moord van zijn meester en vluchtte daarna naar het buitenland. Als gemaskerde verzetsstrijder probeert hij de Japanners een halt toe te roepen. De situatie wordt kritiek als een dodenlijst van het regime van opstandige tegenstanders in de openbaarheid komt en Chen Zhen door de meedogenloze Japanse kolonel Chikaraishi wordt uitgedaagd.

Nadat hij in de problemen is gekomen, vlucht Chen Zhen naar Frankrijk om daar samen met tal van Chinese arbeiders te helpen in de strijd tegen de Duitse overheerser. Als deze in 1918 eindigt, zit er niets anders op dan terug te keren naar zijn thuisland. Omdat hij daar echter nog altijd niet veilig is, neemt hij de identiteit over van een van zijn gesneuvelde vrienden. Dat gaat lange tijd goed en hij klimt al snel op tot manager van een prestigieuze nachtclub. Maar de Japanse krijgsmacht is nog altijd aanwezig en Chen's gevoelens zijn onveranderd; China hoort toe aan de Chinezen.

Hij komt dan ook al weer snel in de problemen. De Japanse bezetter heeft namelijk een dodenlijst opgesteld met tegenstanders van het regime. Chen Zhen besluit in vermomming de strijd aan te gaan met de overheersers en dat gaat er hard aan toe. Terwijl hij warme gevoelens ontwikkelt voor zangeres Kiki, raakt zijn geheime identiteit echter in het gedrang. Chen zal er achterkomen dat hij niemand kan vertrouwen in zijn onvermijdelijke strijd.

In 1972 maakte Bruce Lee de onvergetelijke martial arts film Fist Of Fury, waarin hij het als Chen opneemt tegen de Japanse overheerser. Het fictieve personage was nog vaker te zien in films en in 1995 kreeg het verhaal de kans als korte televisieserie met Donnie Yen in de hoofdrol. Vijftien jaar later besloot men dat de tijd rijp was om te kijken wat er sindsdien met Chen Zhen gebeurd is in een filmvervolg vol actie en avontuur.

Gelukkig is Legend Of The Fist makkelijk te volgen zonder ooit een minuut van de serie gezien te hebben. Het enige dat van belang is, is dat Chen het ooit heeft opgenomen tegen een Japanse vechtmeester en dat diens zoon uit is op wraak. Het verleden wordt uit de doeken gedaan in goed gedoseerde flashbacks, zodat deze ook deel uitmaken van het huidige verhaal. Een aardig verhaal dus, met intriges, romantiek en verraad. Jammer genoeg zien we hier echter een kwaal die veel van dit soort films hebben. Omdat men niet goed durft te kiezen welk genre ze opgaan, springt de film soms nogal van de hak op de tak. Maar laten we wel wezen; dat is niet waarom we een film als Legend Of The Fist kijken.

Met de actie zit het uiteraard wel goed in Legend Of The Fist. Donnie Yen stond aan het roer van de gevechten en die zijn wederom van hoog niveau. Dat begint al snel in de Eerste Wereldoorlog waar een laaiende Chen enkele Duitse tegenstanders alle hoeken van het slagveld laat zien. Maar er zijn meer hoogtepunten, zoals het bliksemgevecht dat hij in een auto voert en natuurlijk de zinderende finale waarin een volledige Japanse dojo kennis maakt met zijn vechtkunsten.

Conclusie: Donnie Yen schittert wederom in zijn eigen film, zoals hij de laatste tijd steeds vaker mag doen. De hier zevenenveertigjarige actieheld lijkt wel op de top van zijn kunnen te zitten en eindelijk realiseren veel regisseurs dat ook. De laatste jaren kreeg hij enkele sterke hoofdrollen in bijvoorbeeld Ip Man en Bodyguards And Assassins en qua sfeer past Legend Of The Fist mooi in dat rijtje.

Score: 7.2

Wist je dat: Donnie Yen het vak van actieregisseur leerde van niemand minder dan de legendarische Woo-ping Yuen?

Regie: Sngmoo Lee
Cast: Dong-gun Jang, Kate Bosworth, Geoffrey Rush, Danny Huston, Tony Cox, Lung Ti, Analin Rudd, Markus Hamilton
Genre: Actie / Avontuur
Jaar: 2010

In een samenwerking tussen China en Nieuw-Zeeland kwam The Warriorx92s Way tot stand, een avontuurlijke actiefilm waarin Martial Arts en Western elkaar ontmoeten.

Yang verraadt zijn clan om zijn laatste vijand te redden; een baby. Hij reist van Azixeb naar een kleine stad in het Amerikaanse Westen, waar hij onderduikt om te werken als nederige wasman. Yang probeert zijn verleden achter zich te laten, terwijl hij vriendschappen sluit met de lokale zonderlingen Lynne, een beeldschone messenwerpster en Ron, een dronkenlap met een geheim verleden. Wanneer Lynne wordt bedreigd door een bende onder leiding van een gemene kolonel, komt Yang uit zijn schuilplaats om haar en de stad met zijn zwaardvaardigheden te beschermen en wordt hij gedwongen zijn verleden het hoofd te bieden.

De clan van de Sad Flutes heeft als enige doel om hun tegenstanders tot de laatste krijger uit te schakelen. Yang is vastbesloten om daarnaast de beste zwaardvechter van de wereld te worden. Wanner hij zijn laatste vijand heeft gedood, blijkt deze een baby te verbergen. Yang kan het niet over zijn hart verkrijgen om dit onschuldige kind te vermoorden en hij neemt haar mee. Zijn clan wil echter het werk afmaken, dus besluit Yang een oude vriend op te zoeken die naar Amerika is getrokken.

Hier aangekomen blijkt die man niet meer te leven, maar Yang blijft niettemin in het stadje wonen, waar hij al snel vriendschappen sluit met het circusvolk dat er woont. Deze worden al jaren geterroriseerd door een gemene kolonel en zijn gewelddadige bende. Met behulp van de mooie messenwerpster Lynne, de verlopen scherpschutter Ron en alle andere freaks neemt Yang het op tegen de overmacht, maar hiermee trekt hij ook de aandacht van de Sad Flutes. Zijn verleden is onmogelijk te ontlopen als hij een toekomst wil opbouwen.

De Eastern meets Western is een thema dat af en toe in films opduikt. Na bijvoorbeeld het zesde deel in de Once Upon A Time In China reeks, de populaire actiecomedy Shanghai Noon en het eigenzinnige Sukiyaki Western Django is het nu de beurt aan The Warriorx92s Way. Ook deze film probeert weer uniek uit de hoek te komen en slaagt daar goed in. Of dat echter als compliment gezien moet worden, is nog maar de vraag.

In navolging van 300 probeert men namelijk zoveel mogelijk achtergronden uit de computer te trekken en waar dat bij de Griekse godenzonen nog tot schilderachtige taferelen leidde, komt het in The Warriorx92s Way voornamelijk over als een goedkoop computerspel. De kwaliteit van de digitale beelden is namelijk zo ondermaats, dat het afleidt van de film. Dat zullen de makers waarschijnlijk niet heel erg vinden, want ook het verhaal is niet bepaald baanbrekend.

Waarom dan toch geen onvoldoende? Ondanks alle kritiek blijft The Warriorx92s Way best vermakelijk om te zien en is de circussfeer van het stadje best leuk. De acteurs krijgen misschien slechts weinig ruimte, maar de actie mag meestal wel gezien worden. Vooral de zwaardgevechten zijn soms zeer de moeite waard, als men ten minste x96 daar zijn ze weer x96 de digitale bewerkingen achterwege laat. De finale, waarin het stadje zich moet verdedigen tegen zowel een roversbende als enkele (visueel prachtige) ninjax92s, is dan ook het beste wat de film te bieden heeft.

Dong-gun Jang speelt zijn hoofdrol als zwijgzame zwaardvechter zoals verwacht mag worden, maar het is vooral in de bijrollen dat we enkele bijzondere keuzes zien. Waar Kate Bosworth feitelijk niet veel meer dan eye candy is, hebben de makers namelijk ook karakteracteurs Geoffrey Rush en Danny Huston aangetrokken. Wat zij precies in de film zagen, is mij een raadsel (Rush wordt bijvoorbeeld met enorme blote bilspleet gexefntroduceerd), maar gelukkig haalt hun aanwezigheid het niveau nog wat omhoog.

Conclusie: Hoewel het eindresultaat nog best vermakelijk is, mag The Warriorx92s Way geen hoogvlieger genoemd worden. Het simpele verhaaltje had verbloemd kunnen worden door een prachtige art direction, maar helaas is de stijlkeuze van overduidelijk digitale omgevingen eerder storend dan een aanwinst. Waarschijnlijk was het geld ver op na de aankoop van enkele topacteurs, maar dat mag geen excuus zijn.

Score: 5.8

Wist je dat: Kate Bosworth twee verschillende kleuren ogen heeft?

Regie: Sngmoo Lee
Cast: Dong-gun Jang, Kate Bosworth, Geoffrey Rush, Danny Huston, Tony Cox, Lung Ti, Analin Rudd, Markus Hamilton
Genre: Actie / Avontuur
Jaar: 2010

In een samenwerking tussen China en Nieuw-Zeeland kwam The Warrior’s Way tot stand, een avontuurlijke actiefilm waarin Martial Arts en Western elkaar ontmoeten.

Yang verraadt zijn clan om zijn laatste vijand te redden; een baby. Hij reist van Azië naar een kleine stad in het Amerikaanse Westen, waar hij onderduikt om te werken als nederige wasman. Yang probeert zijn verleden achter zich te laten, terwijl hij vriendschappen sluit met de lokale zonderlingen Lynne, een beeldschone messenwerpster en Ron, een dronkenlap met een geheim verleden. Wanneer Lynne wordt bedreigd door een bende onder leiding van een gemene kolonel, komt Yang uit zijn schuilplaats om haar en de stad met zijn zwaardvaardigheden te beschermen en wordt hij gedwongen zijn verleden het hoofd te bieden.

De clan van de Sad Flutes heeft als enige doel om hun tegenstanders tot de laatste krijger uit te schakelen. Yang is vastbesloten om daarnaast de beste zwaardvechter van de wereld te worden. Wanner hij zijn laatste vijand heeft gedood, blijkt deze een baby te verbergen. Yang kan het niet over zijn hart verkrijgen om dit onschuldige kind te vermoorden en hij neemt haar mee. Zijn clan wil echter het werk afmaken, dus besluit Yang een oude vriend op te zoeken die naar Amerika is getrokken.

Hier aangekomen blijkt die man niet meer te leven, maar Yang blijft niettemin in het stadje wonen, waar hij al snel vriendschappen sluit met het circusvolk dat er woont. Deze worden al jaren geterroriseerd door een gemene kolonel en zijn gewelddadige bende. Met behulp van de mooie messenwerpster Lynne, de verlopen scherpschutter Ron en alle andere freaks neemt Yang het op tegen de overmacht, maar hiermee trekt hij ook de aandacht van de Sad Flutes. Zijn verleden is onmogelijk te ontlopen als hij een toekomst wil opbouwen.

De Eastern meets Western is een thema dat af en toe in films opduikt. Na bijvoorbeeld het zesde deel in de Once Upon A Time In China reeks, de populaire actiecomedy Shanghai Noon en het eigenzinnige Sukiyaki Western Django is het nu de beurt aan The Warrior’s Way. Ook deze film probeert weer uniek uit de hoek te komen en slaagt daar goed in. Of dat echter als compliment gezien moet worden, is nog maar de vraag.

In navolging van 300 probeert men namelijk zoveel mogelijk achtergronden uit de computer te trekken en waar dat bij de Griekse godenzonen nog tot schilderachtige taferelen leidde, komt het in The Warrior’s Way voornamelijk over als een goedkoop computerspel. De kwaliteit van de digitale beelden is namelijk zo ondermaats, dat het afleidt van de film. Dat zullen de makers waarschijnlijk niet heel erg vinden, want ook het verhaal is niet bepaald baanbrekend.

Waarom dan toch geen onvoldoende? Ondanks alle kritiek blijft The Warrior’s Way best vermakelijk om te zien en is de circussfeer van het stadje best leuk. De acteurs krijgen misschien slechts weinig ruimte, maar de actie mag meestal wel gezien worden. Vooral de zwaardgevechten zijn soms zeer de moeite waard, als men ten minste – daar zijn ze weer – de digitale bewerkingen achterwege laat. De finale, waarin het stadje zich moet verdedigen tegen zowel een roversbende als enkele (visueel prachtige) ninja’s, is dan ook het beste wat de film te bieden heeft.

Dong-gun Jang speelt zijn hoofdrol als zwijgzame zwaardvechter zoals verwacht mag worden, maar het is vooral in de bijrollen dat we enkele bijzondere keuzes zien. Waar Kate Bosworth feitelijk niet veel meer dan eye candy is, hebben de makers namelijk ook karakteracteurs Geoffrey Rush en Danny Huston aangetrokken. Wat zij precies in de film zagen, is mij een raadsel (Rush wordt bijvoorbeeld met enorme blote bilspleet geïntroduceerd), maar gelukkig haalt hun aanwezigheid het niveau nog wat omhoog.

Conclusie: Hoewel het eindresultaat nog best vermakelijk is, mag The Warrior’s Way geen hoogvlieger genoemd worden. Het simpele verhaaltje had verbloemd kunnen worden door een prachtige art direction, maar helaas is de stijlkeuze van overduidelijk digitale omgevingen eerder storend dan een aanwinst. Waarschijnlijk was het geld ver op na de aankoop van enkele topacteurs, maar dat mag geen excuus zijn.

Score: 5.8

Wist je dat: Kate Bosworth twee verschillende kleuren ogen heeft?

Regie: Ethan Coen, Joel Coen
Cast: Tommy Lee Jones, Javier Bardem, Josh Brolin, Woody Harrelson, Kelly Macdonald, Garret Dillahunt, Tess Harper, Barry Corbin
Genre: Thriller
Jaar: 2007

De onalledaagse misdaadthriller No Country For Old Men staat veelal bekend als het beste werk van de gebroeders Coen, maar is de film opgewassen tegen deze verwachtingen?

Een man stuit in de woestijn toevallig op een aantal bloederige lijken, een pick-up vol met heroxefne en een koffer met een onweerstaanbare twee miljoen dollar in contanten. Wanneer hij besluit het geld mee te nemen, zet hij een onstuitbare kettingreactie van geweld in gang waar zelfs de wetsdienaren in West-Texas niet tegen zijn opgewassen.

Begin jaren tachtig is Llewelyn Moss zoals vaak in de woestijn te vinden om te jagen. Hij vindt echter een slagveld van dode Mexicaanse criminelen. Terwijl hij dit schouwspel op zich in laat werken, ziet hij tevens een tas met twee miljoen dollar. Als hij x92s nachts vanwege een schuldgevoel teruggaat om de enige overlevende te helpen, wordt hij onder vuur genomen. Gewond aan zijn schouder probeert hij te ontkomen, maar de misdadigers zitten Llewelyn op de hielen.

De krankzinnige Anton Chigurh zit tevens achter het geld aan. Aangezien het geld voorzien is van een zender duurt zijn zoektocht niet lang, maar hij heeft Llewelyn onderschat. Tegelijkertijd vinden sheriff Ed Tom Bell en zijn hulpsheriff Wendell de lijken en zij kunnen al snel Llewelyn koppelen aan de gebeurtenissen. En alsof dat nog niet genoeg is, zijn de bazen van Chigurh niet tevreden over zijn geweldsuitbarstingen, dus zij sturen een tweede huurmoordenaar om alles op te lossen. Met zoveel spelers en chaos is het maar de vraag of iedereen ongeschonden uit de strijd zal komen.

Als de gebroeders Coen een film maken, kun je er over het algemeen vanuit gaan dat je een unieke prent te zien krijgt. Dat is met boekverfilming No Country For Old Men dan ook zeker het geval. Ze breken met alle plezier enkele filmwetten, zoals bijvoorbeeld het wisselen van hoofdrolspelers. De drie verhaallijnen die elkaar overlappen – de vlucht van dief Moss, de jacht van moordenaar Chigurh en het onderzoek van wetsdienaar Bell – zijn allemaal even belangrijk.

No Country For Old Men is een vrij trage film, die sfeer en personages net zo veel van betekenis maakt als het verhaalverloop. Men probeert de personages te doorgronden, maar omdat dit zonder tekst en uitleg gaat, zou het op sommige mensen saai kunnen overkomen. Een veel gehoorde klacht is dat de film onbegrijpelijk is, maar dat is allesbehalve waar. Persoonlijk vind ik het altijd wel prettig dat filmmakers de kijker serieus nemen en zelf het een en ander laten invullen. In het laatste hoofdstuk durft men zelfs een enorme twist aan te gaan, die veel toeschouwers verbluft zal achterlaten, evenals de abrupte climax waarmee de film eindigt.

De altijd solide Tommy Lee Jones is zeer op zijn plaats als afgestompte sheriff en Josh Brolin maakt tevens indruk als de opgejaagde Moss, maar het is de derde hoofdrolspeler die met alle eer gaat lopen. Javier Bardem was allesbehalve een nieuwkomer, maar hij werd bij het grote publiek bekend dankzij zijn rol als de gestoorde huurmoordenaar Anton Chigurh. De kalmte en berekendheid waarmee hij te werk gaat, maken dit personage een schurk om rekening mee te houden. En dan hebben we het nog niet gehad over zijn angstaanjagende haardracht.

Conclusie: Hoewel ik er zelf (nog) niet helemaal het meesterwerk in zag dat anderen blijkbaar wel aanschouwen, staat als een paal boven water dat No Country For Old Men een sterke misdaadthriller is. Er zijn weinig films die de kijker zo serieus nemen en dat alleen behoort geprezen te worden. Met enkele verrassende keuzes en uitstekende acteerprestaties is dit zonder twijfel een film die gezien mag worden.

Score: 7.6

Wist je dat: de opnames een dag stilgelegd moesten worden omdat There Will Be Blood vlakbij de scxe8ne aan het oefenen was waarin de boortoren ontploft?

Regie: Arthur Penn
Cast: Warren Beatty, Faye Dunaway, Michael J. Pollard, Gene Hackman, Estelle Parsons, Denver Pyle, Dub Taylor, Gene Wilder
Genre: Misdaad / Drama / Biografie
Jaar: 1967

De charmant ogende misdadigers uit de jaren dertig hebben altijd een onweerstaanbare nieuwsgierigheid aangewakkerd bij het publiek, waardoor films als Bonnie And Clyde altijd scoren.

Het zuidwesten van de USA, ten tijde van de Grote Depressie. Op hun zwerftocht slaan Clyde Barrow en Bonnie Parker het pad van de misdaad in. Ze hebben geen kwade bedoelingen. Ze verlangen naar het avontuur – en naar elkaar. Maar niets had hun kunnen voorbereiden op de golf van geweld die nog moet losbarsten.

Tijdens de Grote Depressie die Amerika treft, is het lastig om aan voldoende geld te komen om te overleven. Dat weet niemand beter dan Clyde Barrow, die als kruimeldief het land rondtrekt. Terwijl hij de auto van haar moeder probeert te stelen, ontmoet hij de lieflijke Bonnie Parker. Zij valt voor de charmes van deze vrijbuiter en al snel reizen ze samen verder. Om in hun onderhoud te voorzien, overvallen zij onderweg allerlei zaken.

Met behulp van een dommige pomphouder en Clydex92s broer en schoonzus tillen zij hun werk naar een hoger plan. Zij besluiten banken te overvallen. Maar niet alleen de inkomsten nemen toe. Ook het geweld waarmee zij zich bedienen wordt veel extremer. De Texas Rangers sturen met Frank Hamer hun beste man om de groep te vernietigen.

Het waargebeurde verhaal van Bonnie en Clyde hield Amerika begin jaren dertig in zijn greep. Deze twee dolverliefde twintigers vormden een bende, zij overvielen tal van tankstations en banken en zij waren de politie telkens een stapje voor. Hoewel de groep verantwoordelijk was voor de dood van meer dan tien wetsdienaren en burgers, werden zij door het publiek in deze barre tijden op handen gedragen, zoals in dezelfde periode bijvoorbeeld ook John Dillinger. Niet gek dus dat hun verhaal ook het witte doek heeft gehaald.

In de bekendste romantisering van het legendarische Bonnie en Clyde verhaal neemt men het ware verhaal slechts als richtlijn, want veel details zijn aangepast voor het dramatische aspect. Zo zijn enkele bendeleden samengevoegd en worden bepaalde gebeurtenissen aangedikt of zelfs verzonnen. De filmstudio geloofde dan ook niet zo in het succes en men gaf Warren Beatty 40% van de eventuele winst. Dat bleek voor de acteur een lucratieve zet, want zoals inmiddels bekend werd Bonnie And Clyde een enorm succes.

Om het publiek te geven wat ze willen, wil men vooral vertellen over de periode die Bonnie en Clyde al rovend doorbrachten. Daarom gaat de ontmoeting tussen de twee aan het begin van de film zeer snel en vindt hun samenwerking wel erg makkelijk plaats. Daarnaast is het een gegeven dat Bonnie en Clyde zeer geliefd zijn bij het volk, maar wordt nooit echt duidelijk waarom. Dat soort kleine minpuntjes zorgen ervoor dat deze film naar mijn mening nxe9t geen topper wordt.

Warren Beatty en Faye Dunaway werden onsterfelijk als het gangsterpaar uit de titel. Zij hebben precies het juiste charisma en benodigde chemie om dit koppel tot leven te brengen. In zijn allereerste grote filmrol speelt Gene Hackman de broer van Clyde, terwijl Estelle Parsons in een Oscarwinnende rol te zien is als zijn kakelende vrouw. Komiek Gene Wilder duikt in een vroege rol ten slotte nog kort op als een van de slachtoffers van de bende.

Conclusie: Bonnie And Clyde is niet overal het meesterwerk dat ik verwachtte, maar deze stijlvolle misdaadroman is wel degelijk een plezier om te aanschouwen. Met sympathieke karakters, leuk gespeelde rollen en de nodige ouderwetse shootouts is de film zo ten einde, met een onvergetelijke climax als kers op de taart.

Score: 7.7

Wist je dat: Clyde in het originele script werd geschreven als een biseksueel personage?

Regie: Peter Faiman
Cast: Paul Hogan, Linda Kozlowski, Mark Blum, John Meillon, David Gulpilil, Steve Rackman, Gerry Skilton, John Snyder
Genre: Comedy / Avontuur
Jaar: 1986

Nadat hij tien jaar zijn eigen sketchshow had in Australixeb, brak Paul Hogan wereldwijd door dankzij zijn vertolking in en als x91Crocodilex92 Dundee, waarmee hij de harten van het publiek veroverde.

Michael J. Crocodile Dundee is een vrijgevochten Australixebr die met zijn blote handen op krokodillen jaagt, gigantische waterbuffels op hun kniexebn staart en iedereen onder de tafel drinkt. Maar hij staat op het punt de ultieme martelingstest te ondergaan; een reis naar New York City. De beeldschone en koppige journaliste Sue Charlton krijgt meer dan alleen een verhaal, wanneer het wonder van Down Under de Big Apple tot zijn territorium maakt.

De Amerikaanse journaliste Sue Charlton reist naar Australixeb af om verslag te doen van een man die in de wildernis een krokodillenaanval heeft overleefd. Deze Mick x93Crocodilex94 Dundee blijkt een charmante vrijbuiter, die met zijn mooie praatjes en gouden hart iedereen inpalmt. Hij neemt Sue mee op een dagenlange trektocht om haar te laten zien waar hij werd aangevallen en zij begint langzaam maar zeker steeds meer te houden van het simpele enthousiasme van de bushman.

Sue vraagt Mick dan ook of hij mee wil gaan naar New York, zodat zij daar zijn verhaal kan voortzetten. Hoewel hij nog nooit buiten zijn eigen gebied is geweest, zegt Dundee toe. Eenmaal in de metropool aangekomen, blijkt echter dat Sue verloofd is met een arrogante kranteneditor en daar was Mick niet op berekend. Compleet uit zijn element gehaald, zal hij moeten kijken of hij Sue voor zich kan winnen, terwijl hij de gevaren van de grote stad trotseert.

Paul Hogan speelt niet alleen de hoofdrol van Crocodile Dundee, maar hij schreef tevens het verhaal. Hij was ooit op bezoek in New York en voelde zich daar als een vis op het droge. Hier begon zijn brein over te malen en het leverde xe9xe9n van de meest succesvolle en geliefde films van de jaren tachtig op. Voor mij x96 en ik denk voor veel mensen van mijn generatie x96 is deze film dan ook echt jeugdsentiment en aangezien het al sinds diezelfde jeugd geleden was dat ik de film zag, vond ik het tijd voor een nieuwe kijkbeurt.

Het verhaal van Crocodile Dundee is geen dijenkletser geworden, maar eerder een feelgood film, die je met een vrijwel constante glimlach laat zitten. De film bestaat uit twee delen en datzelfde geldt eigenlijk ook voor de grappen. De eerste helft speelt zich af in Australixeb, waar Mick niet zox92n bushman is als je misschien zou denken. Zo gluurt hij stiekem op een horloge voor hij gewichtig de tijd voorspelt met de stand van de zon en scheert hij zich alleen met zijn grote mes om indruk te maken op Sue. Het deel in New York draait natuurlijk om de vreemdeling die in een onbekende omgeving wordt geplaatst, waar hij het moet opnemen tegen roltrappen, travestieten en de x93vriendelijkex94 stadsbewoners. En wie kent niet de memorabele scxe8ne: x93Thatx92s not a knife.x94

Crocodile Dundee draait volledig om het titelpersonage en gelukkig heeft Paul Hogan de juiste charme om deze sympathieke vrijbuiter te spelen. Een echte komiek zie ik niet in hem, maar dat je het personage zox92n warm hart toedraagt is volledig te danken aan Hogan. Tegenover hem staat de sexy Linda Kozlowski, die journaliste Sue Charlton eveneens op innemende wijze vertolkt. Natuurlijk blijft zij altijd in de schaduw van haar tegenspeler, maar zo is de film nu eenmaal geschreven. En zoals in elke film waarin Aboriginals een rol spelen, komt ook David Gulpilil nog even voorbij.

Conclusie: De tand des tijds heeft hij misschien niet helemaal doorstaan, maar Crocodile Dundee blijft heerlijk vermaak. Als je de film nu voor het eerst ziet, zal hij waarschijnlijk weinig indruk maken, maar misschien is het juist de bekendheidsfactor die deze film leuk maakt. Hoe dan ook blijkt dat ik na vele jaren nog altijd kan genieten van Crocodile Dundee en daar draait het uiteindelijk om. Stereotypes kunnen op zijn tijd dus best leuk zijn.

Score: 7.0

Wist je dat: de aanhalingstekens in de titel werden toegevoegd, omdat men bang was dat het Amerikaanse publiek anders zou denken dat Dundee een krokodil was?

At The Movies links: x91Crocodilex92 Dundee II

Regie: Peter Faiman
Cast: Paul Hogan, Linda Kozlowski, Mark Blum, John Meillon, David Gulpilil, Steve Rackman, Gerry Skilton, John Snyder
Genre: Comedy / Avontuur
Jaar: 1986

Nadat hij tien jaar zijn eigen sketchshow had in Australië, brak Paul Hogan wereldwijd door dankzij zijn vertolking in en als ‘Crocodile’ Dundee, waarmee hij de harten van het publiek veroverde.

Michael J. Crocodile Dundee is een vrijgevochten Australiër die met zijn blote handen op krokodillen jaagt, gigantische waterbuffels op hun knieën staart en iedereen onder de tafel drinkt. Maar hij staat op het punt de ultieme martelingstest te ondergaan; een reis naar New York City. De beeldschone en koppige journaliste Sue Charlton krijgt meer dan alleen een verhaal, wanneer het wonder van Down Under de Big Apple tot zijn territorium maakt.

De Amerikaanse journaliste Sue Charlton reist naar Australië af om verslag te doen van een man die in de wildernis een krokodillenaanval heeft overleefd. Deze Mick “Crocodile” Dundee blijkt een charmante vrijbuiter, die met zijn mooie praatjes en gouden hart iedereen inpalmt. Hij neemt Sue mee op een dagenlange trektocht om haar te laten zien waar hij werd aangevallen en zij begint langzaam maar zeker steeds meer te houden van het simpele enthousiasme van de bushman.

Sue vraagt Mick dan ook of hij mee wil gaan naar New York, zodat zij daar zijn verhaal kan voortzetten. Hoewel hij nog nooit buiten zijn eigen gebied is geweest, zegt Dundee toe. Eenmaal in de metropool aangekomen, blijkt echter dat Sue verloofd is met een arrogante kranteneditor en daar was Mick niet op berekend. Compleet uit zijn element gehaald, zal hij moeten kijken of hij Sue voor zich kan winnen, terwijl hij de gevaren van de grote stad trotseert.

Paul Hogan speelt niet alleen de hoofdrol van Crocodile Dundee, maar hij schreef tevens het verhaal. Hij was ooit op bezoek in New York en voelde zich daar als een vis op het droge. Hier begon zijn brein over te malen en het leverde één van de meest succesvolle en geliefde films van de jaren tachtig op. Voor mij – en ik denk voor veel mensen van mijn generatie – is deze film dan ook echt jeugdsentiment en aangezien het al sinds diezelfde jeugd geleden was dat ik de film zag, vond ik het tijd voor een nieuwe kijkbeurt.

Het verhaal van Crocodile Dundee is geen dijenkletser geworden, maar eerder een feelgood film, die je met een vrijwel constante glimlach laat zitten. De film bestaat uit twee delen en datzelfde geldt eigenlijk ook voor de grappen. De eerste helft speelt zich af in Australië, waar Mick niet zo’n bushman is als je misschien zou denken. Zo gluurt hij stiekem op een horloge voor hij gewichtig de tijd voorspelt met de stand van de zon en scheert hij zich alleen met zijn grote mes om indruk te maken op Sue. Het deel in New York draait natuurlijk om de vreemdeling die in een onbekende omgeving wordt geplaatst, waar hij het moet opnemen tegen roltrappen, travestieten en de “vriendelijke” stadsbewoners. En wie kent niet de memorabele scène: “That’s not a knife.”

Crocodile Dundee draait volledig om het titelpersonage en gelukkig heeft Paul Hogan de juiste charme om deze sympathieke vrijbuiter te spelen. Een echte komiek zie ik niet in hem, maar dat je het personage zo’n warm hart toedraagt is volledig te danken aan Hogan. Tegenover hem staat de sexy Linda Kozlowski, die journaliste Sue Charlton eveneens op innemende wijze vertolkt. Natuurlijk blijft zij altijd in de schaduw van haar tegenspeler, maar zo is de film nu eenmaal geschreven. En zoals in elke film waarin Aboriginals een rol spelen, komt ook David Gulpilil nog even voorbij.

Conclusie: De tand des tijds heeft hij misschien niet helemaal doorstaan, maar Crocodile Dundee blijft heerlijk vermaak. Als je de film nu voor het eerst ziet, zal hij waarschijnlijk weinig indruk maken, maar misschien is het juist de bekendheidsfactor die deze film leuk maakt. Hoe dan ook blijkt dat ik na vele jaren nog altijd kan genieten van Crocodile Dundee en daar draait het uiteindelijk om. Stereotypes kunnen op zijn tijd dus best leuk zijn.

Score: 7.0

Wist je dat: de aanhalingstekens in de titel werden toegevoegd, omdat men bang was dat het Amerikaanse publiek anders zou denken dat Dundee een krokodil was?

At The Movies links: ‘Crocodile’ Dundee II

Regie: John Cornell
Cast: Paul Hogan, Linda Kozlowski, Hechter Ubarry, Juan Fernxe1ndez, Charles S. Dutton, John Meillon, Steve Rackman, Gerry Skilton
Genre: Comedy / Avontuur
Jaar: 1988

Het eerste deel eindigde vrij abrupt na de liefdesverklaring, maar gelukkig zette men het verhaal voort in x91Crocodilex92 Dundee II, dat allesbehalve een kopie is geworden van zijn voorganger.

Mick x93Crocodilex94 Dundee is zonder twijfel de grappigste persoon die zich ooit in New York City vestigde. De excentrieke Australixebr begint eindelijk te wennen aan zijn leven in de Big Apple. Helaas wordt zijn rust verstoord door een bende nietsontziende drugdealers die het op Dundee en zijn mooie vriendin Sue hebben voorzien. Maar Dundee besluit de gangsters een koekje van eigen deeg te geven, door ze mee te lokken naar de Australische rimboe. Eenmaal Down Under zingen de schurken al snel een toontje lager.

Mick en Sue vieren een gelukkig leven in New York. Daar komt echter snel verandering in als Suex92s ex-man getuige is van een koelbloedige moord door druglord Luis Rico. De fotograaf klikt zijn rolletje vol, maar wanneer hij wordt gezien, is hij zijn leven niet zeker. Daarom besluit hij het bewijsmateriaal naar Sue te sturen. Hij brengt haar leven hier ongewild mee in gevaar, want de criminelen achterhalen haar adres en ontvoeren de mooie journaliste. Maar Mick laat dat natuurlijk niet zomaar gebeuren, dus hij weet haar te bevrijden.

Daarmee is het probleem echter niet opgelost, want zij blijven doelwit van de gevaarlijke bende van Rico. Crocodile Dundee besluit de aanval af te wachten op bekend terrein. Samen met Sue vertrekt hij naar thuisland Australixeb. Ook daar zijn ze niet veilig, maar deze keer ziet Mick zijn vijanden aankomen. En niemand kent de outback zoals hij, dus hij kan eindelijk de strijd aangaan.

Na het enorme succes van de ontwapenende bushman Crocodile Dundee kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. Zoals eerder schreef hoofdrolspeler Paul Hogan het verhaal en deze keer trad hij ook aan als producent. Hoewel men duidelijk een andere kant op gaat met deze sequel x96 wat altijd een goed idee is x96 is de sfeer van het origineel behouden. Gelukkig maar, want dat is nu juist wat die film zo geliefd maakte. En het werkte, want ook Crocodile Dundee II werd een enorm financieel succes.

Wat maakt Crocodile Dundee II dan zo anders, hoor ik je bijna denken. Nou, hoor ik mezelf vervolgens antwoorden, het tweede deel kiest voor veel meer actie. Waar het eerste deel relatief kindvriendelijk was, wordt hier bijvoorbeeld een koelbloedige moord gepleegd door een druglord. Zeker als men naar Australixeb verplaatst, zie je een soort omgekeerd verhaal: deze keer is Dundee volledig in zijn element en zijn het juist zijn tegenstanders die niets van de omgeving begrijpen. En dat geeft hem de kans ze een voor een uit te schakelen. Gelukkig zijn er ook nog scxe8nes die aan het eerste deel doen denken, zoals de intro waarin Dundee met dynamiet vist in New Yorkse wateren of het moment waarop hij een zelfmoord probeert te voorkomen op de rand van een wolkenkrabber.

Paul Hogan werd een levende legende dankzij zijn vertolking als Crocodile Dundee, dus speelt hij zijn rol op dezelfde manier als voorheen. Zijn tegenspeelster Linda Kozlowski doet uiteraard hetzelfde. Veel leuker is het dan ook om allerlei inmiddels bekende (bijrol)acteurs te zien in vroege rolletjes, zoals Charles S. Dutton (Alienxb3) als coole barvriend, Stephen Root (voor mij blijft hij de excentrieke eigenaar van NewsRadio) als agent, de immer getypecastte Luis Guzmxe1n als Cubaanse schurk en zelfs Tatyana Ali (het jonge zusje uit The Fresh Prince) als klein meisje.

Conclusie: Met een andere insteek dan het eerste deel voelt Crocodile Dundee II gelukkig toch weer vertrouwd aan. Er is wat meer actie en spektakel, maar het personage van Paul Hogan is onveranderd. Hield je van het eerste deel, dan kun je met een gerust hart gaan zitten voor dit vermakelijke vervolg.

Score: 6.9

Wist je dat: de vonk tussen de hoofdrolspelers deze keer echt oversloeg en zij twee jaar later trouwden?

At The Movies links: x91Crocodilex92 Dundee

Regie: John Cornell
Cast: Paul Hogan, Linda Kozlowski, Hechter Ubarry, Juan Fernández, Charles S. Dutton, John Meillon, Steve Rackman, Gerry Skilton
Genre: Comedy / Avontuur
Jaar: 1988

Het eerste deel eindigde vrij abrupt na de liefdesverklaring, maar gelukkig zette men het verhaal voort in ‘Crocodile’ Dundee II, dat allesbehalve een kopie is geworden van zijn voorganger.

Mick “Crocodile” Dundee is zonder twijfel de grappigste persoon die zich ooit in New York City vestigde. De excentrieke Australiër begint eindelijk te wennen aan zijn leven in de Big Apple. Helaas wordt zijn rust verstoord door een bende nietsontziende drugdealers die het op Dundee en zijn mooie vriendin Sue hebben voorzien. Maar Dundee besluit de gangsters een koekje van eigen deeg te geven, door ze mee te lokken naar de Australische rimboe. Eenmaal Down Under zingen de schurken al snel een toontje lager.

Mick en Sue vieren een gelukkig leven in New York. Daar komt echter snel verandering in als Sue’s ex-man getuige is van een koelbloedige moord door druglord Luis Rico. De fotograaf klikt zijn rolletje vol, maar wanneer hij wordt gezien, is hij zijn leven niet zeker. Daarom besluit hij het bewijsmateriaal naar Sue te sturen. Hij brengt haar leven hier ongewild mee in gevaar, want de criminelen achterhalen haar adres en ontvoeren de mooie journaliste. Maar Mick laat dat natuurlijk niet zomaar gebeuren, dus hij weet haar te bevrijden.

Daarmee is het probleem echter niet opgelost, want zij blijven doelwit van de gevaarlijke bende van Rico. Crocodile Dundee besluit de aanval af te wachten op bekend terrein. Samen met Sue vertrekt hij naar thuisland Australië. Ook daar zijn ze niet veilig, maar deze keer ziet Mick zijn vijanden aankomen. En niemand kent de outback zoals hij, dus hij kan eindelijk de strijd aangaan.

Na het enorme succes van de ontwapenende bushman Crocodile Dundee kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. Zoals eerder schreef hoofdrolspeler Paul Hogan het verhaal en deze keer trad hij ook aan als producent. Hoewel men duidelijk een andere kant op gaat met deze sequel – wat altijd een goed idee is – is de sfeer van het origineel behouden. Gelukkig maar, want dat is nu juist wat die film zo geliefd maakte. En het werkte, want ook Crocodile Dundee II werd een enorm financieel succes.

Wat maakt Crocodile Dundee II dan zo anders, hoor ik je bijna denken. Nou, hoor ik mezelf vervolgens antwoorden, het tweede deel kiest voor veel meer actie. Waar het eerste deel relatief kindvriendelijk was, wordt hier bijvoorbeeld een koelbloedige moord gepleegd door een druglord. Zeker als men naar Australië verplaatst, zie je een soort omgekeerd verhaal: deze keer is Dundee volledig in zijn element en zijn het juist zijn tegenstanders die niets van de omgeving begrijpen. En dat geeft hem de kans ze een voor een uit te schakelen. Gelukkig zijn er ook nog scènes die aan het eerste deel doen denken, zoals de intro waarin Dundee met dynamiet vist in New Yorkse wateren of het moment waarop hij een zelfmoord probeert te voorkomen op de rand van een wolkenkrabber.

Paul Hogan werd een levende legende dankzij zijn vertolking als Crocodile Dundee, dus speelt hij zijn rol op dezelfde manier als voorheen. Zijn tegenspeelster Linda Kozlowski doet uiteraard hetzelfde. Veel leuker is het dan ook om allerlei inmiddels bekende (bijrol)acteurs te zien in vroege rolletjes, zoals Charles S. Dutton (Alien³) als coole barvriend, Stephen Root (voor mij blijft hij de excentrieke eigenaar van NewsRadio) als agent, de immer getypecastte Luis Guzmán als Cubaanse schurk en zelfs Tatyana Ali (het jonge zusje uit The Fresh Prince) als klein meisje.

Conclusie: Met een andere insteek dan het eerste deel voelt Crocodile Dundee II gelukkig toch weer vertrouwd aan. Er is wat meer actie en spektakel, maar het personage van Paul Hogan is onveranderd. Hield je van het eerste deel, dan kun je met een gerust hart gaan zitten voor dit vermakelijke vervolg.

Score: 6.9

Wist je dat: de vonk tussen de hoofdrolspelers deze keer echt oversloeg en zij twee jaar later trouwden?

At The Movies links: ‘Crocodile’ Dundee